Blog

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΑ ΠΑΡΚΑ

26 Μαΐου 2023

Η συγκέντρωση  της τεχνολογικής δραστηριότητας  σε οργανωμένους υποδοχείς όπως είναι τα Τεχνολογικά πάρκα (Τ.Π) αποτελεί έναν από τους  βασικούς πυλώνες οικονομικής προόδου, προστασίας του περιβάλλοντος και επιχειρηματικής ανάπτυξης μιας χώρας, με απώτερο σκοπό την βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών της.

Σύμφωνα με τη Διεθνή Ένωση Επιστημονικών Πάρκων (IASP) «επιστημονικό/τεχνολογικό πάρκο είναι ένας οργανισμός που τον διαχειρίζονται εξειδικευμένα στελέχη με κύριο στόχο τον εμπλουτισμό της κοινότητάς τους μέσω της προώθησης μιας κουλτούρας καινοτομίας και ανταγωνισμού στις συνδεόμενες επιχειρήσεις και ιδρύματα γνώσης»

Το πρώτο Τ.Π πρωτοεμφανίστηκε τη δεκαετία του ’40, γύρω από τις εγκαταστάσεις του Πανεπιστημίου Stanford στην Καλιφόρνια, από όπου επεκτάθηκε καλύπτοντας μια τεράστια γεωγραφική περιοχή, γνωστή μέχρι και σήμερα ως Silicon Valley, η οποία φιλοξενεί 7.000 επιχειρήσεις με 300.000 επιστήμονες από όλον τον κόσμο.

Ωστόσο τα Τ.Π δημιουργούνται όχι μόνο σε ανεπτυγμένες, αλλά και σε αναπτυσσόμενες χώρες, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη ενός δικτύου μεταφοράς τεχνολογίας και επιχειρηματικότητας, καθώς και στην οικονομική ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα ενός ολόκληρου κράτους.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Tecnólogico de Monterrey, που ιδρύθηκε το 1943 και πρωτοπόρησε στην ανάπτυξη των Τ.Π διαμορφώνοντας μια ενιαία στρατηγική για την ανάπτυξη επιχειρηματικής κουλτούρας στο Μεξικό. Διαθέτει 36 campuses σε ολόκληρο το Μεξικό με το Orion Technological Park να αποτελεί πρότυπο τεχνολογικό πάρκο της χώρας παρέχοντας τις υπηρεσίες του σε περισσότερες από 130 μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Αντίστοιχα και η Ινδία έχει ιδρύσει Τ.Π σε πολλές περιοχές της, με αποτέλεσμα την ανάπτυξη της ινδικής βιομηχανίας πληροφορικής την τελευταία δεκαετία με ρυθμό 43% και συμμετοχή της στις εξαγωγές της χώρας με ποσοστό 55%.

Τα Τ.Π στη χώρα μας είναι σε μια διαδικασία ανάπτυξης. Εντάσσονται στην κατηγορία  επιχειρηματικών πάρκων ειδικού τύπου σύμφωνα με το Νόμο (Ν. 3982/2011), όπου εγκαθίστανται επιχειρηματικές δραστηριότητες νέας και υψηλής τεχνολογίας, ερευνητικές- εκπαιδευτικές δραστηριότητες καθώς και επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών οι οποίες χαρακτηρίζονται από υψηλή επάρκεια περιβάλλοντος.

Η χωροθέτηση των Τ.Π  πραγματοποιείται μέσω ειδικού πολεοδομικού σχεδιασμού  που  περιλαμβάνει το πολεοδομικό – ρυμοτομικό σχέδιο, τον πολεοδομικό κανονισμό, τους όρους δόμησης, τις χρήσεις γης και τους σχετικούς περιορισμούς. Στα πλαίσια χωροταξικού σχεδιασμού και πολεοδομικής οργάνωσης του κράτους, θεσμοθετούνται για την ανάπτυξη οργανωμένων υποδοχέων, ειδικοί όροι δόμησης που είναι ευνοϊκότεροι, έναντι αυτών που ισχύουν στις εκτός σχεδίου περιοχές περιορίζοντας παράλληλα την εκτός σχεδίου δόμηση. Επιπλέον η συγκέντρωση της τεχνολογικής δραστηριότητας σε οργανωμένους υποδοχείς παρέχει κίνητρα από το κράτος  σε οικονομικό, περιβαλλοντικό και πολεοδομικό επίπεδο, μέσω φορολογικών απαλλαγώνχρηματοδοτήσεων και απλοποίησης των διαδικασιών αδειοδότησης, ελαχιστοποιώντας σημαντικά τους χρόνους ολοκλήρωσης των απαραίτητων διαδικασιών.

Η Delta Engineering – Σύμβουλοι Μηχανικοί διαθέτει πολυετή εμπειρία στη μελέτη, αδειοδότηση και επίβλεψη βιομηχανικών, μεταποιητικών και εν γένει επιχειρηματικών εγκαταστάσεων, σε περιοχές εντός και εκτός σχεδίου, στο σύνολο της Ελληνικής Επικράτειας και ανάλογα με το κατά περίπτωση ειδικότερο επενδυτικό σχέδιο, υποστηρίζει τη διαμόρφωση της προσφορότερης για την κάθε εγκατάσταση λύσης.

Ως μέλος του Ομίλου Εταιριών «ΣΑΜΑΡΑΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ», η Delta Engineering – Σύμβουλοι Μηχανικοί, εγγυάται την παροχή ολοκληρωμένων λύσεων, μέσω της άρτιας συνεργασίας με όλα τα αντίστοιχα εξειδικευμένα τμήματα του ομίλου, που υποστηρίζουν το σύνολο των απαιτούμενων μελετών και αδειοδοτήσεων, γεγονός που την καθιστά ιδανικό συνεργάτη για την ανέγερση, αξιολόγηση, αναβάθμιση, εκσυγχρονισμό ή επέκταση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας.

Τα στελέχη της «Delta Engineering -Σύμβουλοι Μηχανικοί» βρίσκονται στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε πληροφορία ή διευκρίνιση για τα παραπάνω θέματα, εφαρμόζοντας και αξιοποιώντας όλες τις ισχύουσες νομοθετικές διατάξεις.

Σύνταξη: Άννα Τουλούπα |  Διπλ. Αρχιτέκτων Μηχανικός | Τομέας Μελετών & Αδειοδοτήσεων Ιδιωτικών Έργων

Πηγές:

https://www.tovima.gr/2008/11/24/science/ta-parka-tis-texnologias/

https://www.cnn.gr/focus/story/261114/apokryptografontas-ta-mystika-petyximenon-texnologikon-parkon-sto-mexiko

Αρτέμης Σαϊτάκης , Περιοδικό Economist, (2006). Επιστημονικά Τεχνολογικά Πάρκα: Ο Ρόλος τους στην ενίσχυση της Επιχειρηματικότητας και την Περιφερειακή Ανάπτυξη, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Photo: Ανακτήθηκε 26/05/2023 από  https://www.archilovers.com/projects/261186/ technological-park.html

ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

19 Μαΐου 2023

Η αστική ανάπλαση αποτελεί μία στρατηγική παρέμβαση πολεοδομικού χαρακτήρα στον υφιστάμενο ιστό των πόλεων, του χώρου δηλαδή που είναι ανοιχτός και προσβάσιμος από όλους. Πεδίο εφαρμογής πρακτικών μετασχηματισμού του κοινόχρηστου χώρου της πόλης, σύμφωνα με το Ελληνικό θεσμικό πλαίσιο, αποτελούν διαμορφώσεις στον ελεύθερο δημόσιο (κοινόχρηστο) χώρο έως και την ανασυγκρότηση περιοχών της πόλης, με παρεμβάσεις τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό δομημένο και αδόμητο χώρο.

Ο καθορισμός μιας ευρύτερης περιοχής ως περιοχή ανάπλασης μπορεί να γίνει από το Γ.Π.Σ., το Σ.Χ.Ο.Ο.Α.Π., το ρυθμιστικό σχέδιο ή τέλος με απόφαση του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Οι πιο συνηθισμένες περιπτώσεις περιλαμβάνουν μεγάλες ελλείψεις κοινόχρηστων χώρων, ανάγκη για ριζική αναδιάρθρωση των χρήσεων γης, αδυναμία ανάδειξης των ιστορικών αρχαιολογικών και πολιτιστικών στοιχείων, ή υποβάθμιση της ποιότητας του δομημένου περιβάλλοντος και των φυσικών  στοιχείων μιας περιοχής.

Στην έννοια του μετασχηματισμού των κοινόχρηστων χώρων περιλαμβάνονται και έργα μικρής ή μεγάλης εμβέλειας, σημειακές παρεμβάσεις όπως π.χ. αναδιαμόρφωση μίας πλατείας ή οργανωμένα προγράμματα αναπλάσεων, όπως π.χ. ενοποίηση αρχαιολογικών χώρων. Πεδίο εφαρμογής αποτελούν επίσης και μεγαλύτερες περιοχές όπως είναι τα άλση, τα πάρκα, τα παράκτια μέτωπα, ακόμη και ολόκληρες ενότητες υποβαθμισμένων περιοχών που δημιουργούν ασυνέχεια στον αστικό χώρο.

Η σύγχρονη προσέγγιση σχεδιασμού αστικών αναπλάσεων ενσωματώνει παραμέτρους όπως είναι:

  • ο ιδιαίτερος χαρακτήρας της περιοχής παρέμβασης
  • η βελτίωση της λειτουργικότητας
  • η προώθηση ήπιων μορφών μετακίνησης (πεζή και ποδήλατο)
  • η προσβασιμότητα ΑμεΑ
  • η βιώσιμη ανάπτυξη μέσω της εφαρμογής αρχών βιοκλιματικού σχεδιασμού.

Μέσω της ανάλυσης του χώρου και της συνθετικής διαδικασίας του μετασχηματισμού του αστικού περιβάλλοντος αποδίδονται διαφορετικά γνωρίσματα και ιδιότητες σε αυτόν, τα οποία οδηγούν στη συγκρότηση της ταυτότητας και την ανάδειξη του ιδιαίτερου χαρακτήρα του.

Στις αρχές σχεδιασμού προωθούνται ενέργειες για την επαναφορά του φυσικού στοιχείου στον αστικό χώρο μέσω της φύτευσης και της χρήσης στοιχείων νερού (παροχή σκιασμού, φυσικού αερισμού και έντονης πράσινης αντιληπτικά παρουσίας – αισθήσεις). Τα παραπάνω έχουν ως αποτέλεσμα τη βελτίωση του μικροκλίματος και τη δημιουργία ενός ελκυστικού περιβάλλοντος και ως εκ τούτου την αισθητική και λειτουργική αναβάθμιση του αστικού χώρου.

Η σύγχρονη θεώρηση στην επιλογή των υλικών επίστρωσης περιλαμβάνει εκτός από τα συνηθισμένα υλικά που χρησιμοποιούνται παραδοσιακά (φυσικά πετρώματα, πλάκες τσιμέντου, σκυρόδεμα, ξύλο) και νεωτερικά υλικά, τα οποία εισάγουν νέα είδη, μεγέθη, χρώματα και υφές. Διακρίνονται σε σκληρές επιφάνειες και μαλακές υδατοπερατές επιφάνειες (απόδοση ομβρίων υδάτων στον υδροφορέα). Στις σκληρές επιφάνειες ανήκουν τα “ψυχρά” υλικά τσιμέντου (υψηλής ανακλαστικότητας επιφάνειες που ρυθμίζουν αποτελεσματικά την υπερβολική πρόσπτωση της ηλιακής ακτινοβολίας) και τα ανακυκλώσιμα υλικά (μέταλλο, χαλκός, αλουμίνιο, γυαλί).

Στις μαλακές επιφάνειες ανήκει το χαλίκι, η άμμος, τα βότσαλα και το φυσικό χωμάτινο σταθεροποιημένο δάπεδο, μαλακό αντιολισθηρό δάπεδο χωρίς χημικά πρόσθετα. Τα υλικά αυτά αφενός βελτιώνουν το μικροκλίμα μέσω της ενεργειακής τους συμπεριφοράς και αφετέρου συμβάλλουν στην αποδοτικότερη αξιοποίηση των φυσικών πόρων, συνεισφέροντας από οικονομικής, περιβαλλοντικής και κοινωνικής πλευράς στη βιώσιμη ανάπτυξη.

Ο αστικός εξοπλισμός περιλαμβάνει συνήθως καθιστικά, δενδροδόχους, κάδους μικροαπορριμμάτων και φωτιστικά σώματα (υψηλής ενεργειακής απόδοσης). Υπάρχουν, ωστόσο και σύγχρονα παραδείγματα, με στοιχεία εξοπλισμού τα οποία δεν περιορίζονται σε συμβατικές μορφές. Ο αστικός εξοπλισμός υποβοηθά την προσβασιμότητα, εξυπηρετεί τους επισκέπτες και ενισχύει την παραμονή τους στο χώρο. Η επιλογή και η λειτουργική οργάνωση του εξοπλισμού είναι καθοριστική για την εναρμόνιση του στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό και συμβάλλει στην ανάδειξη των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών ενός τόπου.

Απώτερος στόχος των παρεμβάσεων στο δημόσιο χώρο είναι:

  • η αισθητική και λειτουργική αναβάθμιση
  • η περιβαλλοντική προστασία
  • η βελτίωση του μικροκλίματος
  • η επανένταξη στον αστικό ιστό
  • η σύνδεση με τις όμορες περιοχές
  • η οικειοποίηση της περιοχής από τους κατοίκους της πόλης

Η επίτευξη των παραπάνω μπορεί εν συνεχεία να αποτελέσει μία ευκαιρία αναδόμησης του αστικού τοπίου σε μεγαλύτερη κλίμακα.

Τα στελέχη της «Delta Engineering -Σύμβουλοι Μηχανικοί», μέλος του Ομίλου «ΣΑΜΑΡΑΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ», βρίσκονται στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε πληροφορία ή διευκρίνιση για τα παραπάνω θέματα, εφαρμόζοντας και αξιοποιώντας όλες τις ισχύουσες νομοθετικές διατάξεις, με στόχο την υποστήριξη όλων των έργων αναμόρφωσης κοινόχρηστων χώρων.

Σύνταξη:

Ελευθερία Κίκη, Διπλ. Αρχιτέκτονας Μηχανικός, Τομέας Μελετών Δημοσίων Έργων

Ελισάβετ Γαβριηλίδου, Διπλ. Αρχιτέκτονας Μηχανικός, Τομέας Μελετών Δημοσίων Έργων

Photo: Ανακτήθηκε 19/05/2023 από https://unsplash.com/pt-br/fotografias/pe7h-dCPT4k?utm_source=unsplash&utm_medium=referral&utm_content=creditShareLink

Η πόλη των 15 λεπτών [Fifteen Minute City]

12 Μαΐου 2023

Η ανεξέλεγκτη επέκταση των πόλεων τα τελευταία χρόνια σε συνδυασμό με την πανδημία του 2020 έχουν οδηγήσει σε όξυνση των προβλημάτων των σημερινών κοινωνιών, όπως η κοινωνική ανισότητα, ο κοινωνικός αποκλεισμός, η καταπάτηση του περιβάλλοντος, τα υπερφορτωμένα δίκτυα μαζικής μεταφοράς κ.α..

Το μοντέλο της πόλης των 15 λεπτών αντιπροσωπεύει ένα σχετικά νέο τρόπο σκέψης για τον πολεοδομικό σχεδιασμό και την πολιτική που επικεντρώνεται στην κλίμακα του ανθρώπου και την εμπειρία της πόλης.

Η πόλη των 15 λεπτών (15-min city – FMC)θεωρείται, από πολλούς, η πόλη του μέλλοντος. Η ιδέα αυτή βασίζεται στο πρότυπο της αστικής ανάπτυξης με έμφαση στην εγγύτητα των χρήσεων γης (ProximityOrientedDevelopment – POD).

Βάσει του μοντέλου αυτού, οι γειτονιές έχουν την δυνατότητα να παρέχουν στους κατοίκους τους όλες τις βασικές υπηρεσίες σε απόσταση που μπορεί να καλυφθεί σε ένα τέταρτο της ώρας με τα πόδια ή με το ποδήλατο από τον τόπο κατοικίας τους. Έτσι εκτιμάται ότι θα επιτευχθεί η μετάβαση σε μια βιώσιμη λειτουργία των πόλεων με ένα πιο υγιεινό τρόπο ζωής και θα ισχυροποιηθούν οι τοπικές κοινότητες.

Το μοντέλο FMC έχουν υιοθετήσει αρκετές μεγάλες πόλεις του κόσμου, ιδίως μετά την πανδημία του Covid-19 ο οποίος έντεινε τις κοινωνικές ανισότητες και υπέδειξε τις αδυναμίες του αστικού σχεδιασμού. Πιο συγκεκριμένα, το Μιλάνο και η Βιέννη, το 2020 ανακοίνωσαν στις στρατηγικές τους την πρόθεση μετατροπής τους σε πόλεις των 15 λεπτών. Επιπρόσθετα, η Μελβούρνη έχει εντάξει αυτή την πολιτική από το 2017, στο 35ετές της στρατηγικό σχέδιο μητροπολιτικού σχεδιασμού. Μερικές ακόμα μεγάλες πόλεις που έχουν ήδη υιοθετήσει το συγκεκριμένο είδος σχεδιασμού είναι το Παρίσι, το Μπουένος Άιρες, η Σανγκάη, η Σιγκαπούρη, το Σαν Φρανσίσκο, η Ζυρίχη κ.α..

Η πόλη των 15 λεπτών στηρίζεται στην γενικότερη έννοια της χρονο-πολεοδομίας (chronourbanism/ chronoorienteddevelopment), σύμφωνα με την οποία η ποιότητα ζωής είναι αντιστρόφως ανάλογη του χρόνου που αφιερώνει ένας πολίτης για τις μετακινήσεις του. Βασικός στόχος της ιδέας αυτής είναι να λειτουργήσει ως μοντέλο επανασύνδεσης των ανθρώπων με τον τόπο κατοικίας τους.

Εκτός της εγγύτητας των αστικών λειτουργιών, άλλες σημαντικές αρχές σχεδιασμού του FMC περιλαμβάνουν ένα ενισχυμένο σύστημα μίξης χρήσεων γης καθώς και τη βελτιστοποίηση τους. Ειδικότερα, η πόλη των 15 λεπτών στηρίζεται στις επτά (7) ακόλουθες αρχές σχεδιασμού:

1. Εγγύτητα: Ακολουθείται μια στρατηγική που εστιάζει στην αναδιανομή των αστικών ανέσεων και πόρων εντός των γειτονιών, επιτρέποντας στους κατοίκους να έχουν πρόσβαση στις έξι (6) βασικές λειτουργίες (διαβίωση, εργασία, εμπόριο, υγειονομική περίθαλψη, εκπαίδευση και ψυχαγωγία) σε κοντινή απόσταση.

2. Αστική Πυκνότητα: Στοχεύει στην συγκέντρωση και λειτουργία των τοπικών επιχειρήσεων σε κοντινή απόσταση καθώς και για τη δημιουργία τοπικών ευκαιριών απασχόλησης.

3. Ποικιλομορφία: Βασικός στόχος είναι η αύξηση της ποικιλομορφίας μίας γειτονιάς μέσω δύο (2) μηχανισμών:

A. Ποικιλομορφία υλικού: Δημιουργία γειτονιών πολλαπλών χρήσεων που περιλαμβάνουν οικιστικές, εμπορικές και ψυχαγωγικές χρήσεις.

B. Ποικιλομορφία λογισμικού: Δημιουργία κοινοτήτων που αντιπροσωπεύουν ένα διαφορετικό φάσμα πολιτισμών και κοινωνικών τάξεων.

4. Ψηφιοποίηση: Η ψηφιοποίηση αρχικά δεν αποτελούσε μέρος των αρχών της πόλης των 15 λεπτών, ωστόσο οι έξυπνες και γρήγορες λύσεις που παρείχε κατά την διάρκεια της πανδημίας ώθησε τους επιστήμονες να εντάξουν στην θεωρία και την αξιοποίηση των τεχνολογιών των έξυπνων πόλεων. Μέσω των τεχνολογιών αυτών προωθείται και ο συμμετοχικός σχεδιασμός.

5. Αστικός σχεδιασμός ανθρώπινης κλίμακας: Η συγκεκριμένη αρχή βασίζεται στον σχεδιασμό των πόλεων προς όφελος των πολιτών, προκειμένου να διευκολυνθεί η προσβασιμότητα τους.

6. Συνδεσιμότητα: Εξασφαλίζει την ένταξη των επιμέρους γειτονιών στον ευρύτερο αστικό ιστό. Μέσα σε γειτονιές της πόλης 15 λεπτών, οι τρόποι ενεργητικής κινητικότητας, όπως το περπάτημα και το ποδήλατο, συνδυάζονται με τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Κατ’ αυτό τον τρόπο, η μετάβαση από ένα μικρό αστικό κέντρο-γειτονιά σε ένα άλλο γίνεται πιο εύκολη.

7. Ευελιξία: Υποστηρίζει την μετατροπή των μονολειτουργικών δημόσιων χώρων σε χώρους πολλαπλών χρήσεων για τη μεγιστοποίηση των χρήσεων των κτιρίων και των δημόσιων χώρων.

Οι πόλεις των 15 λεπτών προτείνουν ριζικές αλλαγές ως προς τον τρόπο οργάνωσης των αστικών εξυπηρετήσεων μέσω της μετάβασης από την αστική ανάπτυξη με έμφαση στην κινητικότητα σε αυτή της εγγύτητας των χρήσεων γης και της χρήσης ήπιων μορφών μετακίνησης. Ως μακροχρόνιος στόχος έχει θεσπιστεί η ανάπτυξη πλήρων, αυταρκών γειτονιών, σχεδιασμένων με τέτοιο τρόπο ώστε να διασφαλίζεται η ασφαλής και εύκολη πρόσβαση των πολιτών στις καθημερινές τους ανάγκες.

Ένα μοντέλο POD δίνει την δυνατότητα ανακατανομής των αστικών πόρων στην κλίμακα της πόλης βάσει μια ιεραρχικής σειράς κλάσεων εγγύτητας αστικών εξυπηρετήσεων. Για να επιτευχθεί αυτό, χρειάζεται η εφαρμογή του από τα κάτω σχεδιασμού, προκειμένου να εντοπιστούν οι ανάγκες και οι επιθυμίες των κατοίκων μιας γειτονιάς. Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί ότι η μεθοδολογία εφαρμογής του ανωτέρω μοντέλου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τα υφιστάμενα αστικά χαρακτηριστικά μίας γειτονιάς.

Οι υπηρεσίες της «Delta Engineering – Σύμβουλοι Μηχανικοί», μέλος του Ομίλου «ΣΑΜΑΡΑΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ», στον τομέα του Χωροταξικού – Πολεοδομικού σχεδιασμού, απευθύνονται σε όλους τους ιδιωτικούς και δημόσιους φορείς που επιθυμούν την εφαρμογή του παραπάνω εργαλείου, ενώ τα στελέχη της είναι στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε πληροφορία και διευκρίνιση για τα παραπάνω θέματα κατά τη φάση σχεδιασμού και υλοποίησης ενός έργου.

Σύνταξη: Καψάλης Ραφαήλ | Μηχανικός Χωροταξίας και Ανάπτυξης Α.Π.Θ. |Τομέας Χωροταξίας , Πολεοδομίας & Βιώσιμης Ανάπτυξης

Βιβλιογραφικές Πηγές:

Pozoukidou, G., & Angelidou, M. (2022). Urban Planning in the 15-Minute City: Revisited under Sustainable and Smart City Developments until 2030.

Pozoukidou, G., Chatziyiannaki, Z. (2021). 15-Minute City: Decomposing the new urban planning eutopia.

Amir Reza Khavarian-Garmsir, Ayyoob Sharifi, Ali Sadeghi (2023). The 15-minute city: Urban planning and design efforts toward creating sustainable neighborhoods.

Photo: Ανακτήθηκε 12/05/2023 από https://assets.pubpub.org/z2qpk7v7/01b554e8-5957-480b-8913-a18b025e3be8.pdf