Blog

Πράσινα Δώματα: μια σύγχρονη προσέγγιση για βιώσιμες πόλεις

8 Αυγούστου 2025

Στον πυρήνα των σύγχρονων περιβαλλοντικών προκλήσεων βρίσκεται η ανάγκη επανασχεδιασμού του αστικού τοπίου με τρόπο βιώσιμο και λειτουργικό. Τα φυτεμένα δώματα, γνωστά και ως πράσινες στέγες, αποτελούν μια σύγχρονη περιβαλλοντική λύση για τις αστικές περιοχές. Πρόκειται για την εγκατάσταση φυτικής κάλυψης στις ταράτσες και στις οροφές των κτιρίων με σκοπό τη βελτίωση του μικροκλίματος και τη μείωση της θερμοκρασίας του περιβάλλοντος. Η συγκεκριμένη πρακτική κερδίζει συνεχώς έδαφος, ιδιαίτερα στις μεγάλες πόλεις, όπου η πυκνή δόμηση και η έλλειψη πρασίνου δημιουργούν έντονα προβλήματα θερμικής νησίδας και ρύπανσης. Τα πράσινα δώματα (green roofs) αποτελούν μια στρατηγική παρέμβαση προς αυτή την κατεύθυνση, προσφέροντας πολλαπλά οφέλη στο περιβάλλον, την οικονομία και την ποιότητα ζωής στις πόλεις.

 

Τι είναι τα Πράσινα Δώματα;

Τα πράσινα δώματα είναι φυτεμένες επιφάνειες σε στέγες κτιρίων, οι οποίες ενσωματώνουν στοιχεία βλάστησης σε έναν ειδικά σχεδιασμένο κατασκευαστικό σύστημα. Διακρίνονται σε δύο βασικούς τύπους:

  • Εκτατικά πράσινα δώματα: Ελαφριά κατασκευή, με φυτά μικρών απαιτήσεων (π.χ. Sedum), κατάλληλη για επιφάνειες που δεν προβλέπεται συχνή πρόσβαση.
  • Εντατικά πράσινα δώματα: Βαρύτερες κατασκευές με βαθύτερο υπόστρωμα, κατάλληλες για δέντρα, θάμνους και χρήση ως χώροι αναψυχής ή καλλιέργειας.

 

Περιβαλλοντικά και Οικονομικά Οφέλη

  1. Βελτίωση του μικροκλίματος: Τα πράσινα δώματα μειώνουν τη θερμοκρασία των κτιρίων, περιορίζοντας το φαινόμενο της αστικής θερμικής νησίδας. Η εξάτμιση και η διαπνοή των φυτών συμβάλλουν στη φυσική ψύξη του αέρα.
  2. Ενεργειακή αποδοτικότητα: Χάρη στη θερμομονωτική τους ικανότητα, τα πράσινα δώματα μειώνουν την κατανάλωση ενέργειας για ψύξη και θέρμανση, επιφέροντας σημαντική εξοικονόμηση κόστους.
  3. Διαχείριση όμβριων υδάτων: Το φυτικό υπόστρωμα συγκρατεί μεγάλο ποσοστό βρόχινου νερού, μειώνοντας την πίεση στο αποχετευτικό δίκτυο και περιορίζοντας τον κίνδυνο πλημμυρών.
  4. Απορρύπανση και θωράκιση από τον θόρυβο: Τα φυτά φιλτράρουν σωματίδια και ρύπους από την ατμόσφαιρα, ενώ το έδαφος και η βλάστηση συμβάλλουν στην ηχομόνωση των κτιρίων.
  5. Αισθητική και ποιότητα ζωής: Οι πράσινες ταράτσες μετατρέπονται σε χώρους χαλάρωσης, κοινωνικής συναναστροφής ή ακόμα και καλλιέργειας, προσφέροντας μια ανάσα πρασίνου σε πυκνοκατοικημένες περιοχές.

 

Προκλήσεις και προοπτικές ανάπτυξης

Παρά τα πλεονεκτήματα, η εφαρμογή φυτεμένων δωμάτων συνοδεύεται από ορισμένες προκλήσεις, όπως:

  • Αρχικό κόστος εγκατάστασης
  • Ανάγκη σωστού σχεδιασμού
  • Τακτική συντήρηση

Ωστόσο, με την κατάλληλη κρατική στήριξη και ενημέρωση των πολιτών, η πράσινη αυτή τεχνολογία μπορεί να ενσωματωθεί ευρύτερα στον αστικό σχεδιασμό. Η ενίσχυση των κινήτρων και η ενσωμάτωση τέτοιων λύσεων στη νομοθεσία για βιώσιμη δόμηση θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικά βήματα προς ένα πιο οικολογικό και ανθρώπινο αστικό περιβάλλον.

 

Τεχνικές και Κατασκευαστικές Προδιαγραφές

Η εγκατάσταση ενός πράσινου δώματος απαιτεί:

  • Αντιριζική και υδατοστεγή μόνωση, για την προστασία του φέροντος οργανισμού.
  • Στρώση αποστράγγισης και φιλτραρίσματος.
  • Κατάλληλο φυτικό υπόστρωμα, με βάρος και σύσταση ανάλογα με τον τύπο του δώματος.
  • Επιλογή φυτών με ανθεκτικότητα στις κλιματικές συνθήκες της περιοχής.
  • Σύστημα άρδευσης, ειδικά για εντατικού τύπου δώματα.

Η επιτυχής υλοποίηση απαιτεί τη συνεργασία αρχιτεκτόνων, μηχανικών, γεωπόνων και ειδικών στην πράσινη κατασκευή.

 

Νομοθεσία και Κίνητρα

Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, η κατασκευή πράσινων δωμάτων ενισχύεται από τοπικές πολιτικές, φορολογικά κίνητρα ή υποχρεωτικές προβλέψεις σε νέα κτίρια. Στην Ελλάδα, αν και η σχετική νομοθεσία βρίσκεται σε εξέλιξη, υπάρχουν ενταγμένα προγράμματα επιδότησης (όπως το “Πράσινο Ταμείο”) για την ενίσχυση τέτοιων εφαρμογών.

 

Συμπέρασμα

Τα πράσινα δώματα συνδυάζουν την τεχνολογική καινοτομία με τη φυσική αρμονία. Αποτελούν έναν από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους πράσινης αναβάθμισης του αστικού περιβάλλοντος, προσφέροντας οικολογικά, λειτουργικά και αισθητικά οφέλη. Η ενσωμάτωσή τους στον σχεδιασμό των πόλεων του μέλλοντος δεν είναι πολυτέλεια, αλλά επένδυση στην ανθεκτικότητα και την ποιότητα ζωής.

 

Τα στελέχη της «Delta Engineering – Σύμβουλοι Μηχανικοί», μέλους του Ομίλου «ΣΑΜΑΡΑΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ», παρακολουθώντας στενά τις αναπτυξιακές εξελίξεις και έχοντας σημαντική εμπειρία ως σύμβουλοι και μελετητές ποικίλων project, είναι στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε πληροφορία και διευκρίνιση για το παραπάνω θέμα καθώς και για ότι άλλο άπτεται και αφορά οποιαδήποτε ολοκληρωμένη τεχνική και συμβουλευτική υπηρεσία στον ιδιωτικό ή τον δημόσιο τομέα.

 

Σύνταξη: Μαντζανίδου Λαμπρινή/ Πολιτικός Μηχανικός/ Τομέας Μελετών & Αδειοδοτήσεων Έργων Εξυπηρέτησης Οχημάτων

 

Ξενοδοχεία σε διατηρητέα κτίρια: διάλογος παράδοσης και σύγχρονης φιλοξενίας

Στον σύγχρονο αρχιτεκτονικό λόγο, η επανάχρηση υφιστάμενων κτισμάτων αναδεικνύεται ως μία από τις πιο ουσιαστικές πρακτικές βιωσιμότητας, πολιτισμικής συνέχειας και αστικού σεβασμού. Όταν το κέλυφος είναι ένα διατηρητέο κτίριο, η μετατροπή του σε ξενοδοχείο δεν είναι απλώς μία επενδυτική απόφαση, αλλά μία σύνθετη αρχιτεκτονική πράξη που απαιτεί γνώση, ευαισθησία και δημιουργικότητα.

 

Πολιτισμική κληρονομιά και τουριστική ταυτότητα

Η Ελλάδα, με το πλούσιο ιστορικό της απόθεμα, διαθέτει χιλιάδες κτίρια χαρακτηρισμένα ως διατηρητέα. Εντοπίζονται σε παλαιές συνοικίες, ιστορικά κέντρα, νησιωτικούς οικισμούς, ακόμα και σε παραμελημένες βιομηχανικές ζώνες. Τα κτίρια αυτά, άλλοτε αρχοντικά, νεοκλασικά, ή άλλα ιστορικά κτίρια, κουβαλούν τις αφηγήσεις εποχών και κοινωνικών μετασχηματισμών. Η ένταξη τους στον τουριστικό χάρτη, μέσα από την αξιοποίησή τους ως ξενοδοχεία, λειτουργεί πολλαπλασιαστικά: ενισχύει την τοπική οικονομία, διατηρεί την πολιτιστική ταυτότητα και εκπαιδεύει έμμεσα τον επισκέπτη.

 

Η πρόκληση της επανάχρησης και οι ευνοϊκές ρυθμίσεις του νομοθέτη

Τα διατηρητέα κτίρια υπόκεινται σε ειδικές εγκρίσεις από τις αρμόδιες Εφορείες Νεοτέρων Μνημείων και των Συμβουλίων Αρχιτεκτονικής. Οι όποιες αλλαγές —από τα υλικά μέχρι τα στατικά και την ενεργειακή αναβάθμιση — απαιτούν τεκμηρίωση και σεβασμό στο ιστορικό αποτύπωμα του κελύφους.

Η μεγαλύτερη δυσκολία συχνά δεν έγκειται στην αισθητική ή τεχνική πτυχή, αλλά στη λειτουργική προσαρμογή: πώς μπορεί ένα κτίριο του 19ου αιώνα να στεγάσει ένα ξενοδοχείο του 21ου αιώνα, με όλες τις ανέσεις που απαιτούν οι επισκέπτες; Η απάντηση βρίσκεται στη λεπτομέρεια. Σχεδιάζουμε με κριτήριο τον σεβασμό στον χαρακτήρα του κτιρίου και αξιοποιούμε έξυπνα τις εσωτερικές διαρρυθμίσεις, χωρίς να αλλοιώνουμε τη δομή. Η τεχνολογία μάς προσφέρει πλέον αόρατες λύσεις για κλιματισμό, φωτισμό, ασφάλεια και ηχομόνωση — όλα απαραίτητα σε ένα σύγχρονο κατάλυμα.

Ταυτόχρονα, η ελληνική νομοθεσία αναγνωρίζοντας τις τεχνικές προκλήσεις της επανάχρησης, έχει θεσμοθετήσει κίνητρα για την αξιοποίηση διατηρητέων κτιρίων ως εγκαταστάσεις φιλοξενίας. Σε αυτό το πνεύμα, τα κτίρια αρχιτεκτονικής κληρονομιάς εξαιρούνται από την απαίτηση εγκατάστασης Ηλεκτροπαραγωγικού ζεύγους, διέπονται από ευνοϊκές ρυθμίσεις για την προσβασιμότητα και δεν υπάρχει η απαίτηση για εστιατόριο/ χώρο πρωινού. Επιπλέον, τα δωμάτια δύναται να έχουν μεγαλύτερες αποκλίσεις από το ελάχιστο επιτρεπόμενο βάσει των τεχνικών και λειτουργικών προδιαγραφών για Κύρια Τουριστικά Καταλύματα (Ξενοδοχεία).Τέλος διέπονται από ευνοϊκότερες διατάξεις σε σχέση με τους ελάχιστους υποχρεωτικούς κοινόχρηστους χώρους.

 

Η εμπειρία του επισκέπτη

Η φιλοξενία σε ένα διατηρητέο κτίριο δεν είναι μια απλή διαμονή· είναι μια βιωματική εμπειρία. Ο επισκέπτης νιώθει πως διαμένει σε ένα “κομμάτι” της ιστορίας, σε ένα χώρο που αφηγείται ιστορίες. Τα εν δυνάμει ξύλινα πατώματα, τα γύψινα ταβάνια, τα φερ φορζέ κιγκλιδώματα, ακόμα και τα παλιά κουφώματα — όταν αποκαθίστανται με προσοχή — συμβάλλουν σε μια ατμόσφαιρα αυθεντικότητας που δεν μπορεί να προσφέρει κανένα νεόδμητο κατάλυμα.

Πολλά ξενοδοχεία αυτού του τύπου δεν προσφέρουν πολυτέλεια με την παραδοσιακή έννοια, αλλά μια πιο “ήσυχη” και ποιοτική πολυτέλεια: αυθεντικότητα, ιστορία, αρχιτεκτονική ιδιαιτερότητα. Και αυτή η μορφή τουρισμού — συνήθως πολιτιστικού ή slow tourism — είναι σταθερά ανερχόμενη, με κοινό που αναζητά το γνήσιο, το ξεχωριστό.

 

Το μέλλον της αρχιτεκτονικής επανάχρησης

Η μετατροπή διατηρητέων κτιρίων σε ξενοδοχεία είναι πολύ περισσότερα από μία τουριστική τάση. Είναι μια αρχιτεκτονική και πολιτισμική στάση απέναντι στο παρελθόν, η οποία, όταν γίνεται με γνώση και ευαισθησία, παράγει προστιθέμενη αξία τόσο στον αστικό ιστό όσο και στην εμπειρία του επισκέπτη.

Η αρχιτεκτονική ευθύνη δεν περιορίζεται στον σχεδιασμό του νέου, αλλά και στην αποκατάσταση και διατήρηση του υπάρχοντος. Σε έναν κόσμο που κινείται όλο και πιο γρήγορα, τα διατηρητέα κτίρια-ξενοδοχεία μας υπενθυμίζουν πως ο χρόνος δεν είναι εμπόδιο, αλλά σύμμαχος στην κατασκευή νοήματος και μνήμης.

 

Τα στελέχη της εταιρείας «Delta Engineering» του Ομίλου Εταιρειών «Σαμαράς και Συνεργάτες», παρακολουθούν αδιάλειπτα τις εξελίξεις, ώστε να σας καθοδηγήσουν και προτείνουν τις βέλτιστες λύσεις σε κάθε στάδιο της επένδυσής σας στον τομέα των κατασκευών.

Συντάκτης: Θωμάς Δαλαμπούρας | Διπλ. Αρχιτέκτων Μηχανικός | Διευθυντής Τμήματος Μελετών-Αδειοδοτήσεων Τουριστικών Καταλυμάτων

Photo: https://www.theplan.it/eng/whats_on/renovation-a-modern-approach-to-historic-buildings

Νέα και «περίεργα» δομικά υλικά

18 Ιουλίου 2025

Η εξέλιξη της τεχνολογίας και η αυξανόμενη ανάγκη για βιωσιμότητα έχουν οδηγήσει στην ανάπτυξη πολλών νέων και “περίεργων” δομικών υλικών. Αυτά τα υλικά συχνά προσφέρουν μοναδικές ιδιότητες και λύσεις σε σύγχρονα αρχιτεκτονικά και κατασκευαστικά προβλήματα. Μερικά από τα πιο ενδιαφέροντα είναι:

Υλικά με βάση την αειφορία και την ανακύκλωση:

  • Υπολείμματα τροφών ως δομικά υλικά: Έρευνες δείχνουν ότι ινώδη υπολείμματα από μπανάνες, ανανάδες, πατάτες, μανιτάρια, καλαμπόκι και πορτοκάλια μπορούν να μετατραπούν σε δομικά υλικά. Αυτό όχι μόνο μειώνει τα απόβλητα, αλλά προσφέρει και ελαφριά υλικά με αντοχή.
  • Τουβλάκια από πλαστικά απορρίμματα: Υπάρχουν πλέον εταιρείες που παράγουν οικοδομικά υλικά, συμπεριλαμβανομένων τούβλων, από ανακυκλωμένα πλαστικά, συμβάλλοντας στην αντιμετώπιση του προβλήματος των πλαστικών αποβλήτων.
  • Σπίτια από σακιά άμμου, μπουκάλια, ή ακόμα και Lego: Αν και πιο “πειραματικά” ή καλλιτεχνικά, έχουν κατασκευαστεί κτήρια με χρήση αυτών των ασυνήθιστων υλικών, αναδεικνύοντας την εφευρετικότητα και την ανάγκη για φθηνές και βιώσιμες λύσεις.

Υλικά υψηλής τεχνολογίας και νανοτεχνολογίας:

  • Νανοϋλικά: Υλικά που έχουν σχεδιαστεί και κατασκευαστεί από το ατομικό επίπεδο, προσφέροντας μοναδικές ιδιότητες που δεν είναι εφικτές με συμβατικά υλικά. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν υλικά με αυξημένη αντοχή, καλύτερες θερμικές ή ηλεκτρικές ιδιότητες, ή ακόμα και υλικά που μπορούν να αλληλοεπιδρούν με το περιβάλλον με συγκεκριμένο τρόπο.
  • Τρισδιάστατα τυπωμένα βιοπλαστικά: Κατασκευάζονται από εκτυπωτές χρησιμοποιώντας 100% ανανεώσιμα πολυμερή φυτικής προέλευσης. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή πολύπλοκων τμημάτων κτιρίων ή ακόμα και ολόκληρων κτιρίων.
  • Πάνελ Alusion: Ένα μοναδικά ευέλικτο υλικό από αλουμίνιο, κατάλληλο για την επένδυση κτιρίων, θυρών και δαπέδων, προσφέροντας μια μοντέρνα και ανθεκτική λύση.

“Έξυπνα” και λειτουργικά υλικά:

  • Αεροτζέλ (Aerogel): Ένα εξαιρετικά ελαφρύ και πορώδες υλικό, γνωστό ως “στερεωμένος καπνός”, με εξαιρετικές θερμομονωτικές ιδιότητες. Είναι ιδανικό για εφαρμογές όπου απαιτείται υψηλή μόνωση με ελάχιστο βάρος.
  • Οροφές εφίδρωσης: Υλικά που μπορούν να ψύχουν ένα κτίριο απελευθερώνοντας υγρασία, μιμούμενα τη διαδικασία της εφίδρωσης.
  • Ολισθηρές επιφάνειες: Υλικά που απωθούν το νερό, τη βρωμιά και άλλες ουσίες, μειώνοντας την ανάγκη για καθαρισμό και συντήρηση.
  • Διαφανές ξύλο: Ένα καινοτόμο υλικό που συνδυάζει τις ιδιότητες του ξύλου (αντοχή, ανανεώσιμο) με τη διαφάνεια, ανοίγοντας νέες δυνατότητες στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό.
  • Κλωστρά (διάτρητα παραπετάσματα): Αν και όχι “νέα” υλικά per se, η εφαρμογή τους ως βιοκλιματικά στοιχεία που προσφέρουν σκίαση, φυσικό δροσισμό και ιδιωτικότητα, τα καθιστά μια σύγχρονη και πρακτική τάση στην αρχιτεκτονική.
  • Αυτοθεραπευόμενο σκυρόδεμα: Αυτό το σκυρόδεμα περιέχει βακτήρια που μπορούν να “θεραπεύσουν” ρωγμές, παράγοντας ασβεστόλιθο. Τα βακτήρια μπορούν να παραμείνουν αδρανή για πολλά χρόνια, προσφέροντας μακροπρόθεσμη αντοχή στις κατασκευές.

Στο τελευταίο υλικό θα κάνουμε μια περαιτέρω ανάλυση λόγω της ιδιαιτερότητάς του.

 

Το αυτοθεραπευόμενο σκυρόδεμα (self-healing concrete) είναι ένα από τα πιο συναρπαστικά καινοτόμα υλικά στον τομέα των κατασκευών. Η βασική του ιδέα είναι ότι μπορεί να επιδιορθώνει τις μικρές ρωγμές που εμφανίζονται στην επιφάνειά του από μόνο του, παρατείνοντας σημαντικά τη διάρκεια ζωής των δομών και μειώνοντας το κόστος συντήρησης.

 

 Πώς λειτουργεί

Η πιο διαδεδομένη και αποτελεσματική προσέγγιση για την αυτοθεραπεία του σκυροδέματος βασίζεται στην ενσωμάτωση βακτηρίων στο μείγμα. Αυτά τα βακτήρια, συνήθως σε μορφή σπορίων, παραμένουν ανενεργά μέσα στο σκυρόδεμα. Όταν εμφανιστεί μια ρωγμή και εισέλθει νερό ή υγρασία, τα βακτήρια ενεργοποιούνται και τα σπόρια των βακτηρίων μπορούν να παραμείνουν βιώσιμα για πολλές δεκαετίες . Στη συνέχεια, αρχίζουν να μεταβολίζουν ένα θρεπτικό υλικό (συνήθως γαλακτικό ασβέστιο) που έχει επίσης ενσωματωθεί στο σκυρόδεμα, παράγοντας  ανθρακικό ασβέστιο (CaCO3), μια ουσία παρόμοια με τον ασβεστόλιθο. Αυτό το ανθρακικό ασβέστιο γεμίζει σταδιακά τις ρωγμές, αποκαθιστώντας την ακεραιότητα του υλικού.

 

 Οφέλη

  1. Αυξημένη διάρκεια ζωής των κατασκευών: Μείωση της φθοράς και της ανάγκης για επισκευές, οδηγώντας σε δομές που αντέχουν περισσότερο στο χρόνο.
  2. Μείωση του κόστους συντήρησης: Λιγότερες επεμβάσεις σημαίνουν σημαντική εξοικονόμηση χρημάτων για τους ιδιοκτήτες και τους φορείς εκμετάλλευσης των κτιρίων και των υποδομών.
  3. Περιβαλλοντικά οφέλη:  Μειώνεται η ανάγκη για παραγωγή νέου σκυροδέματος (που έχει υψηλό περιβαλλοντικό αποτύπωμα λόγω των εκπομπών CO2 από την παραγωγή τσιμέντου) και η ποσότητα των αποβλήτων.
  4. Βελτιωμένη ασφάλεια: Οι δομές παραμένουν πιο ανθεκτικές και ασφαλείς, ειδικά σε κρίσιμες υποδομές όπου οι ρωγμές μπορούν να οδηγήσουν σε σοβαρά προβλήματα.
  5. Εφαρμογές σε δυσπρόσιτα σημεία: Είναι ιδανικό για γέφυρες, σήραγγες, φράγματα και άλλες υποδομές όπου οι επισκευές είναι δύσκολες, επικίνδυνες ή πολύ δαπανηρές.

 

Μειονεκτήματα και Προκλήσεις

Παρά τα εντυπωσιακά οφέλη, το αυτοθεραπευόμενο σκυρόδεμα αντιμετωπίζει ακόμα ορισμένες προκλήσεις:

  1. Κόστος:  Η παραγωγή του είναι προς το παρόν πιο ακριβή από το συμβατικό σκυρόδεμα, αν και το κόστος αυτό αναμένεται να μειωθεί με την εξέλιξη της τεχνολογίας και την αύξηση της παραγωγής.
  2. Ευρεία υιοθέτηση:  Απαιτείται χρόνος και περαιτέρω έρευνα για την πλήρη τυποποίηση και την ευρεία υιοθέτηση του υλικού σε μεγάλες κατασκευαστικές εφαρμογές.
  3. Αποδοτικότητα σε όλες τις συνθήκες:  Η αποτελεσματικότητα της αυτοθεραπείας μπορεί να επηρεαστεί από παράγοντες όπως το μέγεθος των ρωγμών, τη θερμοκρασία και τις περιβαλλοντικές συνθήκες.
  4. Πρότυπα και Κανονισμοί:  Η ενσωμάτωσή του στους υφιστάμενους κατασκευαστικούς κώδικες και κανονισμούς απαιτεί χρόνο και δοκιμές.

 

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι πολλά από αυτά τα υλικά βρίσκονται ακόμη σε φάση έρευνας και ανάπτυξης ή έχουν περιορισμένες εφαρμογές. Ωστόσο, δείχνουν μια συναρπαστική κατεύθυνση για το μέλλον των κατασκευών, με έμφαση στη βιωσιμότητα, την αποδοτικότητα, τη λειτουργικότητα και την οικονομία.

 

Τα στελέχη της «Delta Engineering – Σύμβουλοι Μηχανικοί», μέλους του Ομίλου «ΣΑΜΑΡΑΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ», παρακολουθώντας στενά τις αναπτυξιακές εξελίξεις και έχοντας σημαντική εμπειρία ως σύμβουλοι και μελετητές ποικίλων project, είναι στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε πληροφορία και διευκρίνιση για το παραπάνω θέμα καθώς και για ότι άλλο άπτεται και αφορά οποιαδήποτε ολοκληρωμένη τεχνική και συμβουλευτική υπηρεσία στον ιδιωτικό ή τον δημόσιο τομέα.

 

Συντάκτρια: Στεργιανή Γ. Γάκη / Διπλ. Πολιτικός Μηχανικός, Α.Π.Θ. / Τομέας Διαχείρισης και Επίβλεψης Τεχνικών Έργων

Photo: https://ecotek.com.cy/